[Review] 3 เรื่อง 3 รส กับผลงานของ NisiOisiN ในรูปแบบมังงะ

1
1,356 views

หากได้ติดตามอ่านหรือดูอนิเมะและมังงะมาสักระยะหนึ่ง หลาย ๆ คนย่อมต้องพอเคยได้ยินหรือรู้จักกับนักเขียนท่านหนึ่งที่ชื่อว่า NisiOisiN” เจ้าของผลงานชื่อดังมากมายที่พูดไปหลายคนจะต้องร้อ อ๋อ อย่าง ซีรี่ส์ปกรณัมฯ (เช่น ปกรณัมของเหล่าภูต Bakemonogatari) ที่ไดถูกนำไปสร้างเป็นอนิเมะจนดังระเบิดระเบ้อ หรือบางเรื่องที่ถูกนำไปสร้างเป็นละครทีวีซีรีส์อย่าง บันทึกกันลืมของคุณนักสืบเคียวโกะ (Okitegami Kyoko No Bibouroku) และมังงะอย่าง Medaka box

ในช่วงหลังมานี้ ก็ถือว่าเป็นช่วงเวลาที่ดีเพราะในตอนนี้ต่างก็มีผลงานของ อาจารย์ NisiOisiN ถูกชื้อลิขสิทธิ์กันเข้ามาพอสมควรอย่างนิยายเรื่อง บันทึกกันลืมของคุณนักสืบเคียวโกะ ของทาง Dexpress และล่าสุดกับ 3 มังงะ ที่ได้อาจารย์ NisiOisiN เป็นผู้แต่งเรื่องให้ดังนี้ โรคร้ายวัยมรณะ , หนุ่มนักเขียนกับโลลิจิตเพี้ยน และ ตํานานเสียงกรีดร้อง ลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์ Luckpim และเป็นมังงะ 3 เรื่อง ที่เราจะนำมาพูดคุยกันพอหอมปากหอมคอในครั้งนี้

โรคร้ายวัยมรณะ (Shounen Shoujo)

ผลงานนี้เป็นการกลับมาร่วมมือกันอีกครั้งของ อาจารย์ NisiOisiN และอาจารย์ Akira Akatsuki ที่เคยร่วมมือกันสร้างสรรค์มังงะชื่อดังอย่าง Medaka Box มาแล้วและนี่ก็คือการกลับมาร่วมงานกันอีกครั้งของทั้งสองท่าน 

สำหรับเรื่อง โรคร้ายวัยมรณะ จะเป็นเรื่องราวของเด็กคนหนึ่งที่ป่วยเป็นโรคชนิดใหม่ โดยที่ไม่สามารถรับรู้ได้ถึงอัตลักษณ์ของรอบ ๆ ตัวได้เลยเช่น หน้าตาของคนรอบข้าง หรือการพูดถึงชื่อของคน ซึ่งโรคนี้นั้นนอกจากจะพรากอัตลักษณ์ของทุกสิ่งไปแล้วนั้นยังพรากชีวิตของคนที่ป่วยเป็นโรคนี้เมื่ออายุครบ 12 ปี แต่ถึงแบบนั้นเด็กหนุ่มก็ยินดีที่จะตายเพื่อให้โลกได้จารึกชื่อของเขาเนื่องจากตายเพราะโรคนี้เป็นคนแรก แต่แล้วเมื่อเขาได้เจอกับหญิงสาวที่ป่วยเป็นโลกเดียวกับเขา เรื่องราวอันซับซ้อนที่เดิมพันด้วยชีวิตของทั้งคู่ก็ได้เริ่มต้นขึ้น

เป็นเรื่องที่อ่านง่ายในทั้งหมด 3 เรื่องที่ยกมาในครั้งนี้มาก พล็อตเรื่องแสดงหลักไมล์ของเรื่องเอาไว้แล้ว ว่าใครจะทำอะไร นอกนั้นคือการที่จะไปถึงตรงจุดนั้นซึ่งเรื่องนี้นำเสนอออกมาได้ดี ปมต่าง ๆ ที่ใส่เข้าไปช่วยกระตุ้นให้อยากอ่านต่อไปเรื่อย ๆ และเมื่อถึงจุดอิ่มตัวก็จะถูกกระชากเหมือนเล่นชักคะเย่อไปมาระหว่าง คนอ่าน และ เนื้อเรื่อง

ส่วนตัวแล้วเรื่องนี้ค่อนข้างสงสารในตัวของพระเอก เด็กที่ต้องการความเอาใจใส่ เด็กที่ต้องการคนรับรู้ว่ามีตัวตนเพื่อไม่ให้ถูกลืม เพื่อให้ทุกคนได้จดจำ เพื่อการนั้นทำให้ต้องฆ่าเด็กสาวที่ป่วยเป็นโรคเดียวกับตน แต่กระนั้นด้วยความที่เป็นเด็ก การจะฆ่าใครสักคน ในเวลาบีบคั้นทุกขณะนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เพราะแบบนั้นจึงทำให้เรื่องนี้เป็นอะไรที่น่าติดตามว่ามันจะออกมาในรูปแบบไหน อีกทั้งด้วยลายเส้นของ อาจารย์ Akira Akatsuki ที่ส่วนตัวคิดว่าเป็นการจับคู่ที่ดีที่สุดเพราะด้วยคาแรคเตอร์และโทนของเรื่องแล้วอาจารย์ Akira เอาได้อยู่หมัดเลยจริง ๆ 

 

หนุ่มนักเขียนกับโลลิจิตเพี้ยน (Shoujo Fujuubun)

เรื่องนี้ได้ในส่วนของ อาจารย์ Mitsuru Hattori ผู้วาดเรื่อง Sankarea มาก่อนซึ่งค่อนข้างน่าสนใจในการจับคู่กันในคู่นี้มาก ว่าจะสามารถนำเสนอตัวเรื่องของ อาจารย์ NisiOisiN ได้ออกมาในรูปแบบไหน

เรื่องนี้นั้นจะเป็นการเล่าถึงอดีตเมื่อ 10 ปีที่แล้วของนักเขียนคนหนึ่ง ที่ได้พบเจอกับความลับสุดแสนอันตรายของสาวน้อยสุดประหลาด ซึ่งนั้นเป็นเหตุให้เขาถูกจับขังอยู่ในบ้านของเด็กคนนั้นทั้ง ๆ ที่เขาสามารถหนี หรือเรียกคนมาช่วยได้ แต่เขาก็ไม่ทำ

เล่มแรกที่ออกมานี่ เรียกได้ว่าเป็นการเกริ่นเรื่องเองละมั้ง (หัวเราะ) ซึ่งมันกลับน่าสนใจพอสมควรเลยนะ เพราะเราไม่สามารถเดาอะไรได้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้ อ่านจบแล้วทำเอาอยากรู้เลยว่าเล่มต่อไปเนื้อหามันจะเป็นแบบไหน ทั้งเด็กสาวสุดประหลาดที่จับผู้ใหญ่มาขังเอาไว้ และ ผู้ใหญ่ที่น่าจะประหลาดพอกันที่ยอมให้เด็กสาวขังไว้ในบ้านแถมด้วยลายเส้นของ อาจารย์ Mitsuru ที่วาดออกมาได้มีอารมณ์ร่วมสุด ๆ โดยเฉพาะเด็กสาวในเรื่องที่ดูแล้วโรคจิตและน่ากลัวมาก ๆ 

ตํานานเสียงกรีดร้อง (Himeiden)

เรื่องราวของการต่อสู้เพื่อเป็นวีรบุรุษของ “โซระคาระ คู” เด็กหนุ่มที่ไม่หวั่นไหวต่อสิ่งใด ๆ ที่ต้องต่อสู้ศัตรูที่คิดจะทำลายล้างมุนษยชาติ ศัตรูที่ว่านั้นก็คือ “โลก”

สำหรับเรื่องนี้ เรียกได้ว่าเป็นการหยิบเอาพล็อตดาษ ๆ อย่างการปกป้องโลก กลายมาเป็นศัตรูกับโลกซึ่งมันทำให้น่าสนใจในระดับหนึ่ง และตัวละครหลักอย่าง “โซระคาระ คู”  ที่ไม่หวั่นไหวต่อสิ่งใด  ๆ แม้จะเห็นคนตายต่อหน้า แม้จะต้องสุญเสียครอบครัว เด็กหนุ่มก็ไม่ได้รู้สึกเสียใจหรืออาลัยกับความสุญเสียเลย และถึงกระนั้นแล้ว เด็กหนุ่มก็ยอมตอบสนองความคาดหวังที่ไร้เหตุผลของกลุ่มคนที่คุกคาม แม้ในใจจะคิดอีกแบบหนึ่ง

นอกจากนั้นแล้วตัว “ประเด็น” ในเรื่องที่ใส่เข้าไปค่อนข้างน่าสนใจโดยจะขอยกตัวอย่างส่วนหนึ่งจากในเรื่องดังนี้ 

สัตว์ประหลาดที่โลกสร้างขึ้นมาไม่สามารถพิสูจณ์ได้ด้วยวิธีการใด ๆ แม้จะทรมาณจนตายหรือกระทั่งฆ่า ก็ยังเหมือนมนุษย์ ยกเว้นแต่ตัวของเด็กหนุ่มและชุดสูทที่กองกำลังปราบปรามโลกสร้างขึ้นที่จะทำให้แยกออกว่านั่นคือคน หรือสัตว์ประหลาด แต่ถึงแบบนั้นแล้ว “ถ้าชุดสูทนั้นตั้งโปรแกรมให้เห็นมุนษย์เป็นสัตว์ประหวาดเฉย ๆ ล่ะ ?” 

ซึ่งพอได้เห็นอีกมุมที่ตัวเอกคิดแล้ว มันทำให้เราเกิดคำถามว่า ถ้าจริง ๆ แล้วเรื่องกองกำลังปราบปรามโลกเป็นเรื่องโกหกละ ถ้าจริง ๆ แล้วทั้งหมดเป็นการจัดฉากละ ตรงนี้มันทำให้เราเห็นอีกมุมหนึ่งของเรื่องราวที่ใส่เข้ามา ซึ่งในเรื่องจะแทรกเนื้อหาประมาณนี้เอาไว้พอสมควร ใครที่ชอบเนื้อหาและทิศทางของเรื่องประมาณนี้ น่าจะสนุกกับเรื่องนี้ได้ไม่ยาก

ถ้าชอบให้ "Like!" เลย

Follow on Twitter !