การ์ตูนสั้นเล่าความรู้สึกเด็กหญิงผมสีอ่อนที่ถูกบังคับให้ย้อมดำ เพื่อรักษาระเบียบโรงเรียน

0
11,710 views

ปัญหาเรื่องระเบียบทรงผมของเด็กนักเรียนในโรงเรียน ก็ใช่ว่าจะมีประเด็นกันแต่ในประเทศไทยอย่างเดียวครับ ถ้าหากใครติดตามข่าวสารเกี่ยวกับสังคมญี่ปุ่นในช่วงที่ผ่านมาเร็ว ๆ นี้ คงจะเคยได้ยินข่าวหนึ่งที่มีการฟ้องร้องต่อองค์กรทางปกครองของโอซาก้า โดยเด็กหญิงอายุ 18 ปี ที่ถูกโรงเรียนบังคับให้เธอต้องย้อมผมเป็นสีดำ แม้สีผมโดยธรรมชาติของเธอนั้นจะเป็นสีน้ำตาลอ่อน แต่ทางโรงเรียนก็ยังคงดึงดันให้ย้อมดำเสีย อ้างว่าเป็นกฎระเบียบของโรงเรียนที่ “ห้ามไม่ให้นักเรียนย้อมสีผม”

ด้วยการรักษากฎระเบียบอันตึงเปรี๊ยะของโรงเรียนนี้เอง ทำให้เธอได้รับผลกระทบทางสุขภาพอันมาจากการย้อมผมดำซ้ำหลายต่อหลายครั้ง ก่อให้เกิดอาการระคายเคืองจากยาย้อมสีผม ผมเสีย และหนังศีรษะลอก เมื่อเรื่องราวนี้ถูกเผยแพร่ออกมาพร้อมกับการฟ้องร้องของเธอ ทำให้เกิดกระแสสังคมขึ้นมาตั้งคำถามกับประเด็นนี้ ว่าการบังคับตามกฎระเบียบของโรงเรียนแบบไม่สนใจความเป็นจริงนี้ เป็นสิ่งที่ยุติธรรมกับเธอหรือไม่?

ภาพจาก https://twitter.com/niichi021/status/924253836587417601

คุณ @niichi21 ศิลปินนักวาดการ์ตูน ได้โพสต์การ์ตูนสั้นที่กล่าวถึงเหตุการณ์นี้ลงในทวิตเตอร์ส่วนตัว เพื่อบอกเล่าถึงความยากลำบาก และความเจ็บปวด ที่ต้องเผชิญหน้ากับแรงกดดันจากตัวตนที่เรียกว่าอำนาจของสถาบันการศึกษา ซึ่งผู้เขียนได้แทนตัวเอกของเรื่องนี้ด้วยเด็กหญิงชื่อ “ยูคาริ” สิ่งที่เธอต้องพบเจอคืออะไร ไปดูกัน

อาจารย์: นี่ เธอคนนั้นน่ะ! เพิ่งเปิดเรียนแหม็บ ๆ สีผมนั่นมันอะไร มาด้วยกันหน่อยซิ!
ยูคาริ: ค่ะ
[เรื่องแบบนี้ ฉันเจอมาบ่อย จนอดคิดไม่ได้ว่า “อา อีกแล้วเหรอ” เสียแล้วล่ะ]
(ห้องแนะแนว)
อาจารย์: อืม…
(เอกสารรับรองสีผมโดยธรรมชาติของ ทาจิบานะ ยูคาริ)

อาจารย์: …ผมจริงเหรอเนี่ย?
ยูคาริ: ผมจริงค่ะ เห็นไรผมนี่ไหมคะ?
อาจารย์: ช่างเถอะ ขอโทษที …แต่ก็…แย่เลย ถ้าปล่อยสีผมแบบนี้ไว้ล่ะก็ จะมีคนเลียนแบบ หรือใช้เป็นข้ออ้าง แล้วมันจะรักษาระเบียบไม่ได้นี่สิ เราเองก็เป็นโรงเรียนเอกชน เรื่องชื่อเสียงของโรงเรียนเราก็สำคัญ… เข้าใจใช่ไหม? เพราะฉะนั้นเรื่องนี้…โรงเรียนก็ไม่ได้บังคับนะ แต่ช่วยทำให้สีมันเป็น “ปกติ” หน่อยได้ไหม?
ยูคาริ: อาจารย์…

ยูคาริ: “ปกติ” เนี่ย คืออะไรเหรอคะ?
…เข้าใจแล้วค่ะ
เพื่อน: ยูคาริ หวัดดี
ยูคาริ: สวัสดี
เพื่อน: โดนว่ามาเหรอ? ผมน่ะ
ยูคาริ: อือ มันเด่นไปจริง ๆ ด้วย
[รู้แล้วล่ะ]

[โรงเรียน เป็นที่ ๆ ผู้คนมากมายมาอยู่รวมกัน เพราะฉะนั้น การกำหนดขอบเขตเพื่อรักษาความเป็นระเบียบไว้จึงเป็นสิ่งสำคัญ ผมต้องดำ กระโปรงต้องเสมอเข่า ปกเสื้อต้องเรียบร้อย ต้องปลอมตัวให้เป็น “คนปกติ”]
เด็กผู้ชาย: สีดำเหรอ…
ยูคาริ: (ใครหว่า?…)
เด็กผู้ชาย: ตอนเข้าเรียนใหม่ ๆ ยังดูสดใสกว่านี้นี่นา ไปย้อมผมมาเหรอ?
ยูคาริ: อือ ย้อมมาน่ะ นั่นผมจริงเหรอ?

เด็กผู้ชาย: เห… งั้นเหรอ ไปย้อมมาสินะ น่าเสียดาย
ยูคาริ: น่าเสียดายเหรอ …อะไรล่ะ?
เด็กผู้ชาย: สวยจะตายไป ผมนั่นน่ะ ตอนวันงานปฐมนิเทศ เธอสวยที่สุดเลยล่ะ ถึงฉันจะนั่งอยู่แถวหลังเธอก็เถอะ เผลอนั่งเหม่อมองผมเธอสยายเวลาถูกลมพัด กระทบกับแสงอาทิตย์…

เด็กผู้ชาย: ส่องประกายวิบวับ มันสวยสุด ๆ ไปเลยล่ะ
ยูคาริ: …
เด็กผู้ชาย: นั่นแหละน้า ฉันเนี่ยต่อให้ย้อมยังไง…
อาจารย์: เฮ้ย เดี๋ยวเถอะ เด็กผู้ชายตรงนั้นน่ะ! ผมแบบนั้นมันอะไรกัน!!
เด็กผู้ชาย: แย่ละ ไปก่อนนะ
ยูคาริ: อือ
อาจารย์: เดี๋ยวก่อน อย่าวิ่งบนระเบียงนะ
ยูคาริ: อา…

พนักงานขนย้าย: คุณทาจิบานะคร้าบ อันนี้กล่องสุดท้ายแล้ว เอายังไงดีครับ?
ยูคาริ: อา…ขอโทษค่ะ ทางนี้เลย
[สุดท้าย ก็ไม่ได้เจอกับเขาอีกเลย เพราะเรียนคนละห้องกันตลอด 3 ปี]
[จากนั้นก็ไม่ได้คุยกัน ไม่รู้แม้แต่กระทั่งที่อยู่ หรือแม้แต่ชื่อ]
[สวย]
[เขาอาจจะลืมไปแล้วก็ได้ ที่เคยพูดออกมาแบบนั้น]
[และอาจจะลืมไปแล้วก็ได้ว่า เคยมีเด็กผู้หญิงผมสีน้ำตาลอยู่คนนึงด้วย]

[แต่ฉันน่ะ ไม่ลืมหรอกนะ]
[เวลาที่เปิดม่านออกในตอนเช้า]
ยูคาริ: ฮื้ม~ เอาล่ะ ก่อนอื่นก็ต้องเคลียร์ของในกล่องก่อนล่ะนะ
[แสงแดดที่ส่องกระทบกับผมด้านหน้าของฉัน]
[มันทำให้คิดถึง คำพูดของเธอขึ้นมา]

ถึงจะเป็นการ์ตูนสั้นที่มีความยาว 8 หน้า แต่การสื่อสารความรู้สึกของตัวละคร ยูคาริ ที่ไม่อยากย้อมผม แต่เธอก็ยังอดทนและยอมทำความเข้าใจกับกฎระเบียบของโรงเรียน แม้เธอได้ถามอาจารย์กลับไปถึงความหมายของสิ่งที่เรียกว่า “ปกติ” ซึ่งเป็นสิ่งที่แตกต่างกัน และไม่สามารถนำมาจำกัดความได้ระหว่างเธอและเพื่อนร่วมชั้นเรียน และที่สำคัญที่สุดคือในเรื่องได้แสดงให้เห็นว่า แม้จะเป็นเพียงเรื่องเล็กๆ อย่างการทำตามกฎระเบียบ แต่สำหรับบางคนที่มีพื้นฐานไม่เหมือนกันแล้ว อาจเป็นเรื่องใหญ่ที่กระทบกับการใช้ชีวิตของพวกเขาได้ หากยังคงยึดมั่นในการรักษาระเบียบแบบไม่มองความเป็นจริง เช่นนักเรียนหญิงทำการฟ้องร้องในกรณีนี้ที่ต้องได้รับความเสียหายจากการกระทำดังกล่าว

หากมองในมุมของโรงเรียน ที่เป็นผู้ถือกฎระเบียบแล้ว การหาทางออกด้วยการให้นักเรียนที่มีผมสีอ่อนตามธรรมชาติต้องแสดงหลักฐานทางการแพทย์นั้นถือเป็นวิธีการรับมือกับปัญหาอย่างหนึ่ง แต่การที่ต้องให้เด็กคนหนึ่ง ทั้ง ๆ ที่เธอไม่ได้มีความผิดอะไร แต่ต้องพกเอกสารที่ยืนยันถึง “สภาพโดยกำเนิด” ของเธออยู่ตลอด ในขณะที่นักเรียนคนอื่นไม่ต้องทำเช่นเดียวกับเธอ ก็นับเป็นการหนีเสือปะจระเข้ที่ยังคงหาทางออกไม่ได้

Source: Jin via RocketNews24

ถ้าชอบให้ "Like!" เลย

Follow on Twitter !