Post edited 7:42 pm – February 4, 2010 by oHAZAKIo

^ ^"

อึ้งไปเลยครับวันนี้แม่ผมได้เผยความลับที่ปิดผมมาตั้งหลายเดือน

คือเรื่องก็มีอยู่ว่า วันนี้แม่ผมไม่รู้นึกไงมาบอกผมว่า "ซันรู้ไหมว่าชื่อของน้องที่ชื่อว่าอังมันหมายถึงอะไร"

ผมสงสัยไม่รู้ว่ามันมาจากไหน แม่ผมเลยอธิบายให้ฟังว่า

"ชื่อของน้องอะนะความจริงมันไม่ได้มีความหมายว่าน้องเกิดวันอังคารแล้วชื่อว่าอังหรืออังเปาหรอกน่ะแต่มันเป็นชื่อของ

เจ้าหญิงในการ์ตูนเรื่องสุสานฟาโรห์ที่มีชื่อว่าอังเคเซน ซึ่งเป็นตัวละครหญิงที่แม่ชอบที่สุดเลยล่ะ ที่บอกว่าอังเปาหรือวันอังคารอะไรน่ะแค่พูดไปงั้นๆแหละ"

ผมอึ้งพูดไม่ออกได้แต่ นั่งพับเพียบก้มลงกลาบแล้วขอบคุณแม่ที่ทำให้ผมได้เกิดมาเป็นลูกของเขาเพราะผมได้เลือดแม่มาแรงเหลือเกิน

ผมถึงได้มาเดินอยู๋ในความเป็นโอตาคุแบบนี้ ถึงจะรู้ว่าชอบแต่ไม่คิดว่าจะแบบนี้จะให้ว่ายังไงล่ะครับแม่ผมเขาเป็นแบบว่าแอบโอตาคุอะนะครับแต่ไม่คิดว่าจะถึงขั้นนี้

ผมนึกไม่ถึงจริงๆ และคนที่ทำให้ผมรู้จักการ์ตูนได้ก็แม่ผมนี้ล่ะนึกไม่ถึงจริงๆว่าผมยังมีความเป็นโอตาคุอยู่และดูท่าปัจจุบันนี้ก็ยังนั่งอ่านและดูการ์ตูนของผม

แบบแอบไม่ให้ผมรู้ซะด้วย แม่ผมมีเรื่องที่ชอบแบบสุดด้วยน่ะครับอย่างเช่น คอบบร้า,คำสาปฟาโรห์,สุสานฟาโรห์,spirited away,จอมเก มาเอดะ เป็นต้น

อันนี้รุ่นเก่าแต่ถ้าเป็นปัจจุบันก็มี เช่น ONE PIECE,TANKAICHI,HOLAN,ครอบครัวตัวฮอ,CONAN,RAVE,จอมเก มาเอดะ,ไลน์โนเวลต่างๆนาๆ และการ์ตูนเรื่องอื่น

อีกมากมาย และยังมีของหายากอยู่อีกมากมายที่แม่ผมสะสมไว้ แต่ก็ปิดไว้ไม่ค่อยบอกใครเท่าไร เฮ้อ…แอบโอตาคุซะจริงแม่ผม

แม่ผมก็ยังบอกเสมอว่า"ลูกจะเป็นอะไรไม่สำคัญ ขอให้เรียนจบและเป็นคนดีก็พอแล้ว" แม่ใครเป็นแบบนี้มั้งไหมครับ ???????

^ ^"

แสดงว่า แม่ของคุณชื่อ "โคนาตะ" อิอิ ( ล้อเล่น~น! )

ผมว่าแม่ของคุณคงตามดูพฤติกรรมของลูกชายตนเอง( หรือของคุณนั่นแหละ )มานานแล้ว
แล้วก็คงเห็นว่า ลูกชายของตนเองมีความชอบในสิ่งที่เหมือนกับตนเอง
ก็เลยเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของตัวเองออกมา อย่างน้อยตัวเองก็จะได้มีเพื่อน
ซึ่งเพื่อนในวัยเดียวกับแม่คุณคงจะเลิกสนใจการ์ตูนไปนานแล้ว หรือไม่ก็มัวแต่ติดละครน้ำเน่าแทน
แต่ที่สำคัญก็คือ เขาจะไปเป็นเพื่อนกับคุณด้วย เป็นทั้งแม่ทั้งเพื่อนไปในตัว
เพราะการที่พ่อแม่สามารถเป็นเพื่อนกับลูกได้นั่นแหละ
ที่จะสามารถทำให้ลูกตัวเองไม่ติดเพื่อนหรือเชื่อเพื่อนจนเกินไป

ซึ่งเท่าที่ผมสังเกตุดูครอบครัวอื่นๆที่ผมพอรู้จักหรือเคยเห็นนั้น
พ่อแม่ที่ปัจจุบันยังอ่านและยังดูการ์ตูนอยู่ จะสามารถสอนสิ่งดีๆต่างๆให้กับเด็ก
และเด็กสามารถเชื่อฟัง,รับรู้ และเรียนรู้สิ่งนั้นๆที่พ่อแม่ตัวเองสอนได้ดีกว่าพ่อแม่ประเภทที่แอนตี้ในเรื่องต่างๆที่ตนไม่เห็นด้วย
หรือๆห้ามไม่ให้เด็กดูอนิเมะหรือการ์ตูน( ซึ่งไม่ใช่เฉพาะเรื่องอนิเมะเพียงอย่างเดียว )หรือพ่อแม่ที่มัวแต่บังคับให้เด็กเรียนอย่างเดียว
หรือทำแต่ในสิ่งที่เด็กต้องการโดยไม่ถามความเห็นของเด็ก
( ขนาดตูจะเล่นเพาะกาย เพื่อต้องการมีมัดกล้ามสวยๆและรูปร่างเท่ห์สไตล์ของ"คินนิคุ"
และเพื่อต้องการมีสุขภาพดีๆ และห่างไกลจากอบายมุขทั้งหลายก็ยังจะมาแอนตี้ตูอีก! )

เพราะอย่างน้อย การที่พ่อแม่ได้มานั่งดูการ์ตูนกับลูกนี่แหละ
ที่จะทำให้เด็กรู้สึกว่าพ่อแม่น่าจะที่จะเข้าใจตัวเอง( หมายถึงตัวของเด็ก ) และมารถเป็นเพื่อนกับตัวของเขาเองได้
เพราะผู้ใหญ่ สามารถนำสิ่งต่างๆหรือข้อคิดดีๆที่ตัวเองได้เรียนรู้มาจากอนิเมะหรือมังงะเรื่องโปรดของตนเอง
นำมาสอนลูกให้สามารถเป็นคนดีของสังคมได้ โดยใช้การ์ตูนเป็นสื่อนี่แหละ

ผมยังเคยเห็นพ่อของเด็กบางคนยังมานั่งเล่นปังย่ากับลูกที่ร้านเกมเลย
ผู้ใหญ่บางคนที่ไม่เข้าใจมองแล้วก็พูดว่าสอนอะไรให้เด็กไม่เข้าท่า
แต่ผมมองแล้วก็ยังดีกว่าปล่อยให้เด็กมาเล่นเกมคนเดียว
อย่างน้อยเขาก็สามารถควบคุมเด็กได้ว่าควรจะเล่นเกมได้กี่ชั่วโมง
และเด็กก็สามารถสนุกสนานไปด้วยเพราะได้นั่งเล่นกับพ่อแม่ตัวเอง
ไม่ใช่พ่อแม่มานั่งจับผิดตัวเอง

ส่วนเรื่องความโอตาคุของผมนี่ ก็เหลือผมคนเดียวในบ้านแหละ
พี่ๆก็เลิกดูอนิเมะกันหมดแล้ว ส่วนหนังสือการ์ตูนก็จะอ่านแบบแก้เบื่อมากกว่า
มีผมนี่แหละที่ยังบ้าคลั่งอนิเมะและการ์ตูนอยู่คนเดียวในบ้าน
พี่ชายคนนึงเมื่อก่อนก็บ้าทั้งเหมและการ์ตูนไม่แพ้ผม แต่พอมีแฟนแล้วก็ดันเลิกบ้าซะงั้น
ปังย่า , แร็คน่าร็อค , เพลย์สเตชั่น แกเลิกเล่นหมด มังงะก็ไม่ค่อยอ่าน ยิ่งอนิเมะยิ่งเลิกดูไปเลย
แต่ผมนี่แหละที่จะเป็นตัวของตัวเองว่ายังบ้าอนิเมะ,มังงะ และเกมจีบสาวอยู่
สาวคนไหนไม่เข้าใจก็ช่าง หาว่าไม่ยอมโตซะทีก็ช่าง ผมไม่สน!ก็เพราะว่ามันก็เป็นความชอบส่วตัวของผม
อย่างน้อยผมก็ว่า อนิเมะเรื่อง Clannad ก็เป็นอนิเมะที่ดีกว่าซีรี่ย์เกาลี 10 เท่า
ดีกว่าซีรี่ย์ไต้หวัน 20 เท่า และดีกว่าละครน้ำเน่าของไทย 50 เท่า
ไอ้ทีแบบนี้ล่ะชอบดูกันจริ๊ง~ง

แต่ที่บ้านผมก็ไม่รู้หรอกว่ผมบ้าในระดับไหน เผลอๆยังไม่รู้จักคำว่า "โอตาคุ" เลยด้วยซ้ำ
แต่ว่าคอยดูเถอะ ถ้าผมมีลูกสาวล่ะก็ ผมจะเลี้ยงดูเธอให้โตขึ้นมาเป็นสาวน้อยที่โมเอะที่สุดในโลก
ได้ลูกสาวฝาแฝดเลยยิ่งดี แฝดคนโตต้องเป็นสาวซึนเดเระ เพราะสาวซึนเดเระมักจะมีความสามารถสูง
ทำอะไรเก่งหลายๆอย่าง จะดูและบ้านและน้องตัวเองได้เป็นอย่างดี
ส่วนแฝดน้องก็ต้องเป็นสาวเอ๋อแบบคูเดเระ เพราะว่าโมเอะและน่ารักดี เป็นสีสันประจำบ้าน
ว่าแต่ คนที่ต้องมาเป็นแม่ของลูกนี่สิ สงสัยต้องอิมพอร์ตมาจากญี่ปุ่นเท่านั้น
โดยบุคลิคของเธอต้องประมาณว่าหลุดมาจากอนิเมะเลยมั้งเนี่ย
ขอภรรยาแบบฟุรุคาว่า นางิสะ หรือไม่ก็ มาโฮโระก็แล้วกัน หรือ นิจิโนะ ซากิ แบบนี้เป็นต้น
แบบอุอิก็ดีนะ เป็นแม่บ้านแม่เรือนดี( ยูอิเหมาะที่จะเป็นลูกสาวมากกว่าภรรยาะ อิอิ )

ฮะฮะ จินตนาการตูก็เตลิดไปนู่น อย่างน้อยมันก็เป็นความฝันของโอตาคุคนนึงล่ะ