ด้วยความฝันอยากเป็นล่ามให้ชาวต่างชาติในโอลิมปิกที่จะจัดขึ้นในญี่ปุ่น 2020 นี้ คุณยายวัย 90 ท่านนี้จึงเปิดบัญชีบนทวิตเตอร์นาม @Grandma_English เพื่อเป็นบันทึกช่วยจำขณะเรียนภาษาอังกฤษกับหลานครับ

ทุก ๆ วันหลานของเธอจะเป็นผู้สอนคำศัพท์ใหม่ผ่านทาง Line โดยใช้วิธีสะกดด้วยอักษรคาตาคานะในภาษาญี่ปุ่นเพื่อให้ง่ายแก่การจดจำทั้งการสะกดและวิธีการออกเสียง

ต้องบอกว่าคุณยายท่านนี้เป็นตัวอย่างแห่งความพยายามจริง ๆ แม้วัยจะ 90 ขึ้นไปแล้วและไม่เคยเรียนภาษาอังกฤษมาก่อน ทุกความผิดพลาดจะเป็นครูเสมอ เช่นคำว่าลูกชาย (Son – ซัน) หรือลูกสาว (Daughter – ดอเทอร์) เธอมักจำสลับกันจนหลานต้องมาช่วยอบรม

⇓ 息子 (Musuko – ลูกชาย ตรงกับคำว่า Son (サン)) และ 娘 (Musume – ลูกสาว ตรงกับคำว่า Daughter (ドーター))

แค่จำคำศัพท์ได้เท่านั้นยังไม่พอ เธอยังพยายามแต่งประโยคเท่าที่ทำได้ โดยใช้คำที่รู้อยู่แล้วมาเรียง ๆ กัน ซึ่งแม้จะถูกบ้างผิดบ้างแต่ความพยายามย่อมนำไปสู่ความสำเร็จสมบูรณ์ในวันหนึ่งครับ

⇓ Today (while I was) shopping, (I bought) instant noodle, eggs, strawberries, ham (and) cucumber

อีกแบบอย่างหนึ่งที่ดีมากคือคุณยายเธอศึกษาด้วยตัวเองจากหนังสือพิมพ์ ข่าวในโทรทัศน์ ซึ่งถือเป็นปัจจัยสำคัญมากตัวหนึ่งที่ผู้ชำนาญภาษาต่างประเทศจะขาดไม่ได้อย่างเด็ดขาด เมื่อหลานของเธอยิง Quiz คำว่าทะเล (海 – Umi) นอกจากคำว่า Sea เธอยังนึกถึงคำว่า Sea Lane (シーレーン – เส้นทางเดินเรือ) เป็นคำที่ต่อเนื่องมาจากข่าวความขัดแย้งในการอ้างสิทธ์ความเป็นเจ้าของพื้นที่ในทะเลจีนใต้ ซึ่งเธอดูมาจาก International News ครับ

คุณยายนับเป็นกำลังใจให้ผู้ศึกษาภาษาต่างประเทศได้ดียิ่ง แม้เธอจะพยายามอย่างเต็มความสามารถแต่การศึกษาภาษาต่างประเทศนั้นไม่ใช่สิ่งที่เป็นได้ใน 1 เดือนหรือ 1 ปีครับ นอกจากนี้ปัญหาการพิมพ์ด้วยโทรศัพท์ยังสร้างความลำบากในบางครั้ง

⇓ คำว่า Eggplant หากสะกดผิดเป็นตัว ブ (bu) จะอ่านว่า “Eggblant” แทน ที่ถูกจึงต้องสะกดด้วยตัว プ (pu)

⇓ ในบางครั้งเธอจำสับสนกับชื่อร้านอาหาร Denny’s ในต่างแดน คำว่า Dinner (มื้อเย็น) ไม่จำเป็นต้องเติม s (ス) เสมอไปครับ

⇓ お箸 (Ohashi) = ตะเกียบ (Chopstick) เที่ยวนี้แอบโกงเล็กน้อย หลานถามว่าไปโกงมาจากไหน ตอบ จากพ่อเธอไง (ฮา)

ตำราวิชาชีววิทยาเคยกล่าวไว้ว่า “อัจฉริยภาพไม่ได้ขึ้นกับขนาดของสมอง แต่ขึ้นอยู่กับการกระตุ้นวิถีประสาท” หรือพูดภาษาชาวบ้านง่าย ๆ คือ “หัดคิดบ่อย ๆ แล้วจะไม่หลงลืม” นั่นเองครับ ต่อให้วัย 90 ปีแต่หากยังหมั่นฝึกจำอยู่ล่ะก็มีหรือจะหลงลืมกันได้ง่าย ๆ

⇓ ตอบถูกอย่างต่อเนื่อง にんじん (Ninjin – แครอท), かぼちゃ (Kabocha – ฟักทอง), にんにく (Ninniku – กระเทียม)

⇓ “My taycher is escape (My teacher has escaped) ติดงานหรือว่าไม่สบาย ? เป็นห่วงนะจ๊ะ”, “Sorry for the late! I’m fine (มาช้าไปหน่อยโทษทีครับ สบายดี)”

เธอยังทิ้งท้ายคำคมอีกด้วยครับว่า “การไม่มีโรคคือลาภอันประเสริฐ อย่าลืมออมเงินและสุขภาพไว้เพื่อไปเที่ยวไอส์แลนด์กันทั้งยายและหลานนะ

การเรียนไม่จำเป็นและไม่จำกัดเพียงในรั้วโรงเรียนหรือห้องเรียน แต่การเรียนรู้เกิดขึ้นตลอดชีวิตตราบใดที่เรายังมีลมหายใจ คุณยายและหลานคู่นี้แสดงให้เราเห็นว่าวิธีเรียนให้สนุกสนานและเข้าใจง่ายมีหลายวิธี หากพบวิธีที่เหมาะสมนอกจากเราจะสนุกสนานกับการเรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ ได้เสมอแล้วยังสร้างความสัมพันธ์ที่ดีให้เกิดขึ้นได้อีก นับเป็นปัจจัยสำคัญมากอีกปัจจัยหนึ่งที่จะขาดไม่ได้ทีเดียวครับ

Source : SoraNews24