เมื่ออาจารย์นักวาดการ์ตูนท่านหนึ่ง ได้เรียนรู้ว่าพรสวรรค์นั้นแอบแฝงมาอยู่ในครอบครัวตั้งนานแล้ว

หากเอ่ยชื่ออาจารย์ Komowata Haruka คงอาจไม่คุ้นกันในหน้าสื่อประเทศไทยเท่าไร แต่ถ้าพูดถึงความสามารถในด้านการวาดงานอิลลัสและมังงะแล้วล่ะก็ อาจจะร้องอ๋อกันได้บ้างจากภาพสไตล์ SD น่ารัก ๆ และการ์ตูนแนว 4 ช่องจบของแอนิเมชันชื่อดังอย่าง Angel Beats และ Charlotte เป็นต้น

เรื่องมันมีอยู่ว่าวันหนึ่ง อาจารย์ได้โพสต์ภาพหนึ่งลงบนทวิตเตอร์ส่วนตัว ซึ่งเป็นภาพถ่ายของสมุดรวมภาพสเก็ตช์ตัวการ์ตูน ที่ลายเส้นดูค่อนข้างแปลกตา ไม่เหมือนกับที่นิยมกันในปัจจุบัน ออกแนวเรโทรย้อนวัยกันพอสมควร

แต่นั่นก็ไม่ได้แปลว่าอาจารย์ Komowata จะหันไปวาดแนวเรโทรแต่อย่างใด เพราะเจ้าของภาพวาดในสมุดนี้ก็ไม่ใช่เจ้าตัว อนึ่ง จะบอกว่าภาพเหล่านี้ไม่ใช่เรโทรก็คงได้ เพราะลายเส้นสไตล์นี้เป็นที่นิยมในช่วงยุค 1960 (ยุคเดียวกับ GeGeGe no Kitarou, Osomatsu-kun) หรือ 50 กว่าปีมาแล้ว ส่วนเจ้าของภาพวาดเหล่านี้ก็ไม่ใช่ใคร คุณแม่ของ อ.Komowata นั่นเอง

ซึ่งสเก็ตช์บุ๊คเล่มดังกล่าว เป็นของคุณแม่ของอาจารย์สมัยเรียน ม.ปลาย เมื่อ 50 กว่าปีที่แล้ว ซึ่งตัวคุณแม่เองก็เก็บไว้จนลืมและเผลอนึกว่าทำหายไปแล้ว พอหาเจอเลยเอามาอวดลูกสาว ที่พอได้เห็นก็อึ้งในความสามารถของคุณแม่ในสมัยเรียนอยู่เหมือนกัน

“คุณแม่เก่งกว่าฉันตอนยังเรียน ม.ปลายตั้ง 100 เท่าแน่ะ” อาจารย์ Komowata กล่าวในทวิต และเมื่อชาวเน็ตได้เห็นเรื่องราวนี้ ก็มีความเห็นทำนองว่า…

“ดูไปดูมา ดีไซน์ก็ไม่ได้ดูเก่านะ น่ารักแถมยังทันสมัยอีกด้วย”
“น่ารักแบบไม่ยึดติดกับกาลจริง ๆ”
“โอเค สมัครเป็นแฟนคลับคุณแม่ได้ทางไหน”
“เด็กที่โพกผ้ารัดผมตรงหน้าผาก น่ารักจังเลย…”
“เสื้อผ้าออกแบบมาดีมาก เอาตัวละครไปขายได้เลยนะเนี่ย”
“เห็นแล้วคิดถึง อ.Tezuka Osamu จังเลย”

ไม่แปลกถ้าลายเส้นแบบนี้จะทำให้นึกถึงปรมาจารย์การ์ตูนญี่ปุ่นผู้เป็นตำนานอย่าง อ.Tezuka Osamu ผู้สร้าง Tetsuwan Atom ซึ่งหนึ่งในภาพถ่ายสเก็ตช์บุ๊คนั้น ก็ยังมีภาพวาดเล่นของคุณแม่ ที่แสดงออกชัดเจนว่าได้รับแรงบันดาลใจจากการ์ตูนดังในยุคนั้นด้วย เช่น Kyojin no Hoshi, Harris no Kaze, Okashina Okashina Okashina Ano Ko หรือ Osomatsu-kun เป็นต้น

นอกจากนั้น ยังมีการ์ตูนออริจินอลของคุณแม่ที่วาดไว้ ชื่อเรื่อง “Garasu no Houseki” ที่มีการใช้มุมกล้อง แสงเงา ที่ไม่แพ้นักวาดการ์ตูนมืออาชีพเลย

มีคอมเมนต์บอกว่าอ่านแล้วอยากเห็นหน้าถัดไป น่าเสียดายที่อาจารย์ Komowata ได้อัพโหลดมาให้ดูเพียงเท่านี้ แถมคุณแม่เองก็ไม่เคยส่งงานชิ้นนี้ไปให้สำนักพิมพ์ที่ไหนด้วย ประกอบกับตอนนี้ตัวคุณแม่เองก็เข้าวัยใกล้ 70 เข้าไปแล้ว คงไม่อยากจะมาวุ่นวายกับวงการอุตสาหกรรมการ์ตูนในปัจจุบันเท่าไรนัก แต่มันเป็นคนละเรื่องกันกับการใช้ความคิดสร้างสรรค์ ที่ไม่จำกัดอายุ แม้งานของคุณแม่จะไม่ได้รับการตีพิมพ์ออกมาให้ได้อ่านกัน แต่ตัวผลงานเองก็ยังเป็นศิลปะ ที่กาลเวลาไม่สามารถมาลดทอนคุณค่าได้ตลอดไป

Source: Twitter/@mokowata via SoraNews24