กลิ่นตดไม่ใช่เรื่องตลกเพราะไม่ว่าใครก็คงไม่อยากที่จะต้องมาเผชิญกลิ่นตดที่อาจทำให้คุณรู้สึกอยากคายมื้อเที่ยงออกมาได้ รวมถึงผู้ที่ตดออกมาเองก็คงไม่ได้รู้สึกแฮปปี้เท่าไหร่นัก ไม่ว่าจะเรื่องของกลิ่นที่ต้องรับกรรมไปด้วยกัน หรือความอับอายเมื่อถูกจำได้ว่าเป็นต้นตอของกลิ่น แล้วในสถานการณ์ที่มันอั้นไว้ไม่ได้จริงๆ พวกเขาควรจะทำเช่นไรกัน

และคำถามนั้นก็กลายเป็นตัวจุดประกายให้กับสามวัยรุ่นญี่ปุ่นผู้มีความใฝ่รู้ในการหาคำตอบ ชื่อของพวกเขาก็คือฟุเซะ คาซึโนบุ, ไซโตะ คาสึฮิโระ และ ไซโตะ จุนอิจิ สามนักเรียนชั้นปี 3 จาก Tokyo Gakugei University Senior High School พวกเขาทั้งสามได้ทุ่มเทใส่ความรู้และความหลงไหลในวิทยาศาสตร์ลงไปเพื่อพัฒนากางเกงในที่สามารถลบทั้งเสียงและกลิ่นของตดออกไปได้ โดยฟุเซะคุงได้บอกว่า “พวกเราต้องการที่จะสร้างกางเกงในที่จะปลดปล่อยผู้คนจากความเครียดที่ต้องอั้นตดไว้ เพราะว่ามีผู้คนอยู่รอบๆ และส่งผลให้เกิดการทำลายสุขภาพของพวกเขาเอง”

โดยประเด็นแรกที่พวกเขาสนใจคือในเรื่องของเสียง และได้แบ่งการค้นคว้าของพวกเขาออกเป็นสองหมวดคือฉนวนกันเสียงในการขวางกั้นคลื่นเสียง และ ตัวดูดซับเสียงเพื่อซึมซับเสียงที่เกิดขึ้นให้หายไป โดยจากการทดลองที่พวกเขาได้ลองนำโทรศัพท์มือถือไปไว้ในกระป๋องโลหะที่ปิดผนึกและทำให้มันมีเสียงปลุกดังออกมา ซึ่งผลที่ออกมาทำให้พวกเขาค้นพบว่าเสียงที่เกิดขึ้นมาจะเกิดการสะท้อนไปมาภายในพื้นที่ปิดผนึกและเกิดการหักล้างกันเอง ทางฝั่งของการทดสอบการดูดซับเสียงพวกเขาได้พบว่าการเพิ่มตัวช่วยดูดซับเสียงยิ่งทำให้คลื่นเสียงเบาบางลงได้อีก

หลังจากนั้นพวกเขาก็มาต่อที่เรื่องของกลิ่น สมาชิกทีมทั้งสามได้เห็นตรงกันที่จะนำถ่านกัมมันต์ซึ่งมีรูพรุนมาใช้ ด้วยคุณสมบัติที่สามารถดูดซับสารเคมี โดยเมื่อพวกเขาทดลองเอาถุงถ่านกัมมันต์ไปไว้กับแอมโมเนียซึ่งมีกลิ่นฉุน และไฮโดรเจนซัลไฟด์ พวกเขาก็พบว่ามวลของถุงคาร์บอนเพิ่มขั้น เป็นการพิสูจน์ว่ามันดูดซับกลิ่นเข้าไปจริงๆ

เมื่อพบวัสดุที่ต้องการแล้วนักวิจัยรุ่นเยาว์ทั้งสามก็ได้เริ่มสร้างตัวต้นแบบของกางเกงในนี้ขึ้นมา โดยการใช้ถุงใส่ถ่านกัมมันต์, แผ่นสแตนเลสสองแผ่น และโฟมดูดซับเสียงอีกสองชั้นและเย็บพวกมันทั้งหมดไว้ในชั้นผ้าของกางเกงในโดยจัดวางส่วนประกอบทั้งหมดไว้ที่บริเวณบั้นท้ายของผู้สวมใส่

และได้ทำการทดสอบโดยตดออกมาถึงห้าครั้ง

ข่าวดีก็คือผลลัพธ์ที่ออกมาจากดีไซน์แรกนี้สามารถกำจัดกลิ่นออกไปได้อย่างหมดจด หรืออย่างน้อยก็มากพอที่จะไม่ให้คนรอบข้างรับรู้ถึงกลิ่นได้ โดยกลิ่นตดที่ผ่านกางเกงในนี้ออกมานั้นจะสามารถได้กลิ่นในรัศมี 30 เซนติเมตร หรือน้อยกว่านั้น และถ้าจมูกใครสักคนอยู่ใกล้ก้นคุณขนาดนั้นพวกเขาก็คงไม่มีสิทธิมาว่าคุณเรื่องมารยาทเช่นกัน

นอกจากนี้พวกเขายังได้ใช้เครื่องวัดเสียงเพื่อตรวจสอบว่าเสียงของตดที่ออกมาเทียบกับตอนที่ไม่ได้ใส่กางเกงในพิเศษนั้นมีความแตกต่างกันมากแค่ไหน และได้พบว่าสิ่งประดิษฐ์ของพวกเขานั้นช่วยทำให้เสียงตดเบาบางลงได้จริงๆ แต่ถึงแบบนั้นฟุเซะคุงก็ยังยอมรับว่า “ผลลัพธ์ที่ออกมานั้นยังไม่สมบูรณ์แบบ…” และเพื่อพัฒนาการประสิทธิภาพในการกำจัดเสียง ทางทีมจึงตั้งใจที่จะมุ่งเน้นไปที่จุดนี้แล้วเดินหน้าต่อไป

และนอกจากนี้ก็ยังคงมีเรื่องอื่นที่พวกเขาต้องการจะพัฒนาต่อไปเช่นกันอย่าง ความสบายในการสวมใส่ เพราะในขณะที่กางเกงในนี้สามารถดูดซับกลิ่นตดไว้ก็ต้องสามารถกลบเสียงได้ดีในระดับหนึ่งด้วย แต่การสวมใส่แผ่นโลหะไว้ที่บั้นท้ายคงจะไม่ใกล้เคียงกับคำว่านุ่มสบายหรือปลอดโปร่งสักเท่าไหร่

Source: Kokosei Shimbun via Soranews24